ÖNEMLİ  UYARI
	Aşağıdaki yazıyı okurken şu gerçeği sakın unutmayın:     Hiçbir kelime, hiçbir cümle ve hiçbir söz gerçeği anlatamaz.     Çünkü onların böyle bir yeteneği yoktur. Onlar, sâdece bahsettikleri şeyi işaret ederler.     Kelimelerin, cümlelerin ve sözlerin işaret ettikleri şeyleri anlamak yalnızca o şeylere tam farkındalık ile tanık olmak ve yaşamakla mümkündür.     Bu yüzden burada yazılan hiçbir şey KESİNLİKLE gerçeğin kendisi değildir ve KESİNLİKLE gerçeği anlatamaz. Onlar, gerçeği sâdece işaret eder. Bu nedenle söylenen, yazılan, çizilen hiçbir şeye ve bu yazıda yazılanlara "KESİNLİKLE" inanmayın. Çünkü "İNANÇ, ZİHNİNİZDE OLUŞAN GÖRÜNTÜLERİN GERÇEK OLDUĞU ZANNINA YOL AÇAR. BÖYLECE SİZİ KÖRLEŞTİRİR. GERÇEĞİN DEĞİL, YANLIŞIN PEŞİNDEN GİTMENİZE SEBEP OLUR."
	BEN
	Ben" diye neye diyoruz?     Bedenimize diyoruz.     Gerçek bu değil.     Bu, var oluşun en büyük yanılgısıdır.     İnsanoğlunun geçmiş ve gelecekteki tüm sorunlarının, tüm acılarının tek kaynağı, kendini beden olarak kabullenmiş olmasıdır.     Peki gerçek ben nedir?     Ben, sonsuz sükûnettir.     Ben, sınırsızlıktır.     Ben, tam özgürlüktür.     Ben, benzersiz ve eşsizdir.     Ben, maddesel anlamda şekilsiz ve görünmezdir. O, hiçliktir. Buna rağmen vardır ve tek gerçektir.     Ben, hiçbir şekilde yıkılmayan, dağılmayan, incinmeyendir.     Ben, sınırsız biliş, sınırsız farkında oluştur.     Ben, mutluluktur.     Ben, adalettir.     Ben, güzelliktir.     Ben, sevgidir.     Ben, şefkattir.     Ben, aşktır.     Ben, coşkudur.     Ben, dengedir.     Ben, âhenktir.     Ben, keskin ve kusursuz adalettir.     Ben, tamamen korkusuzdur.     Ben, ölümsüzlüktür. Zamana ve mekâna bağlı değildir.     Ben, sonsuz enerji, sonsuz güçtür.     Ben, tüm evrenlerin tek hâkimidir. Başka hâkimiyet ve güç kabul etmez ve izin vermez.     Ben, tam farkındalıktır.     Ben, acı, keder, sıkıntı ve pişmanlıktan tamamen özgür oluştur.     Ben, sonsuz hafiflik ve sonsuz huzurdur.     Ben, hem varlık hem yokluktur.     Ben, herhangi bir kişilik değildir.     Ben, kişiliksizdir.     Ben, sonsuz yalnızlıktır, buna yalnızlık çekmeyiştir.     Ben, sonsuz kendine güvendir.     Ben, sonsuz zekâdır.     Ben, sonsuz akıldır.     Ben, sonsuz bilginin tek kaynağıdır.     Ben, hiçbir şeye ihtiyacı olmayıştır.     Ben, tüm varoluşun, herşeyin, herkesin tek yaratıcısıdır. Aynı zamanda tüm varoluştan, herşeyden ve herkesten de tamamen bağımsız oluştur.     Ben, hatasız ve eksiksiz oluştur.     Ben, her an hazır oluştur.     Ben, sonsuz renkliliktir; tüm tekdüzeliklerden tamamen uzak oluştur; her an bambaşka oluştur.     Ben, asıl mükemmelliktir. Ve "Ben"i bir beden olarak kabul ettik. Doğal olarak Ben, bütün saydığımız özelliklerini beden ile sürdürmeye çalıştı. Bedenin sınırlı, ölümlü ve incinebilir oluşu buna eklendi. Böylece beden, "Ben"den gelen enerjiyi ve gücü kullanarak kendinden başkasını önemsemeyen, yaptıklarını ve düşündüklerini doğru zanneden, çelişkili, karmaşık, vahşi, yıkıcı, bölücü, duyarsız, anlayış ve hoşgörüden uzak, acı çeken ve çektiren , arzu ve korkunun pençesinde yaşamını sürdüren bir varlık haline geldi. Bu, doğal bir sonuç. Tek ve en önemli hatamız, Ben dediğimiz "sınırsızlığı " beden dediğimiz "sınırlılık " ile bir görmemizdir. Burada sâdece sözcükler var. Bu sözcükleri okumak ya da duymakla onları anlamış olmadınız. Çünkü hiçbir söz veya sözcük herhangi bir şeyi anlatamaz. Söz ya da sözcükler sadece anlatılmak istenen şeyi işaret ederler. Söylenenleri anlamanız, onlara tam farkındalık ile tanık olmanız ve yaşamanızla mümkündür. Tam farkındalık ise kendiniz dâhil herşeyi tamamen özgür bırakmakla çalışır.